G008 Veel moed nodig voor verzet ...

Mijn oma was 5 jaar oud toen ze hoorde dat de oorlog begon. Het werd van te voren al wel aangekondigd dat de Duisters zouden aanvallen, maar het was nog een onbegrijpelijk gevoel toen ze hoorde dat de oorlog echt begonnen was. Als voorbereiding waren er in verschillende gezinnen al Nederlandse militairen in huis. Zo ook bij mijn oma. Ze hadden acht Nederlandse militairen in huis.

Mijn oma was nog maar 5 jaar en zat op de kleuterschool. Daar gingen de lessen gewoon door tijdens de oorlog. Af en toe viel er wel eens een lesdag uit, maar grotendeels zijn ze tijdens de oorlog gewoon naar school moeten gaan.  
Toen de Duitsers Gemert binnenvielen, moesten alle mensen zich op het Ridderplein verzamelen. Aan de ene kant stonden de Duitse soldaten en aan de andere kant de Nederlandse soldaten. Iedereen moest er door heen lopen met de handen omhoog. De moeder van mijn oma had toen een klein kind dat nog in de buggy lag. Ze moest de kinderwagen met haar buik vooruit duwen, omdat ze haar handen in de lucht moest houden. Wie dit niet deed, werd gewoon doodgeschoten. 
 
In de oorlog was er een tekort aan eten, textiel, boter en tabak. Al deze dingen kreeg je met bonnen bij een distributiekantoor. Je kon dus ook niet zomaar zeggen, dat je een bon niet had gehad, want dat werd gecontroleerd. Omdat de vader van mijn oma in de tijd van de oorlog ziek was, kregen ze van de mensen in het dorp wat extra’s, zoals vlees van de slager en wat extra bonnen van buren en familie. 
 
Om in verzet tegen Duitsland te komen, was erg veel moed nodig. De mensen die zich al durfden te verzetten, werkten maar in kleine groepjes samen. Hoe minder mensen het wisten, hoe beter ze af waren. Zulke verzetsgroepen mochten niet bestaan van de Duitsers. Daar stonden ook zware straffen op. 
Oma vertelde, dat er toch nog wel wat NSB'ers zaten. Niet in de straat waar oma zelf woonden. Daar woonde maar één NSB-gezin. Een straat verderop woonden er bijna alleen maar NSB'ers. Dat waren voornamelijk de wat armere mensen. Zij waren landverraders. Je kon ze herkennen aan hun pakken met hun zwarte laarzen. Overdag marcheerden de kinderen van de NSB'ers door de straten. Zij hielpen de Duitsers met het opsporen en aangeven van joden. Ook verraadden ze de verzetsmensen. 
 
Net voor de bevrijding zat oma en de hele familie achter in de tuin in de schuilkelder. Ze wisten wel dat de bevrijding er aan zat te komen, maar ze wisten niet precies wanneer. Daarom hebben ze toen drie dagen onder de grond in de schuilkelder gezeten. Uiteindelijk zijn ze door Engelse militairen bevrijd. Grote, Engelse tanks reden door de straten. Militairen en veel meisjes uit Gemert zaten boven op de tanks en vierden de overwinning. De oorlog was eindelijk voorbij 

Auteur: Sophie Timp